Σήμερα Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 οι δυο έκτες του σχολείου μας πραγματοποίησαν διδακτική επίσκεψη στο Σύλλογο Θρακιωτών Επαρχίας Νέστου. Η ξενάγηση ήταν εξαιρετική Η κ. Φωτεινή Αργυρίου κράτησε το ενδιαφέρον των μαθητών μας αμείωτο μέχρι το τέλος της επίσκεψης. Ο στόχος της επίσκεψης επιτεύχθηκε.
Μάθαμε το χρονολόγιο της θρακιώτικης εγκατάστασης στον τόπο αυτόν (1913, 1914-1918, 1922)
Οι
περισσότεροι Θρακιώτες που εγκαταστάθηκαν στη Χρυσούπολη προέρχονταν από την Ανατολική
Θράκη, κυρίως από:
- Ραιδεστό
- Σαράντα Εκκλησιές
- Μάλγαρα
- Αδριανούπολη (αγροτικοί
οικισμοί της περιοχής)
- Παράλια Προποντίδας και χωριά της
ενδοχώρας Ανατολικής Θράκης
Οι πληθυσμοί
αυτοί ήταν κυρίως γεωργοί, καπνοκαλλιεργητές και κτηνοτρόφοι.
Αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερη αναφορά στην νοσταλγία των προσφύγων για την πατρίδα που άφησαν. Όμως χάρη στην ευαισθησία της κ. Αργυρίου μάθαμε ότι και οι Τούρκοι κάτοικοι της περιοχής που εξαναγκάστηκαν να πάνε στην Τουρκία με την Ανταλλαγή αισθάνονταν αντίστοιχα συναισθήματα.
Ο τόπος βέβαια τότε ήταν πολύ διαφορετικός, ήταν ένα απέραντο έλος με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την υγεία των κατοίκων. Όμως και ο Νέστος, που ήταν ευλογία για την περιοχή, έπνιξε δυο προσφυγικά θρακιώτικα χωριά, το Μπέτζιλι και το Τόιλαρ (σώθηκαν μόνο οι εκκλησίες τους).
Πληροφορηθήκαμε πώς βιοπορίζονταν οι Θρακιώτες από την κοπιώδη καλλιέργεια της γης, πώς έχτιζαν τα σπίτια τους αλλά και πώς διατήρησαν τα έθιμα τους και πώς γλεντούσαν στους γάμους και στα πανηγύρια. Είναι τόσο πολλά αυτά που απλόχερα μοιράστηκαν τα μέλη του συλλόγου που το άρθρο αυτό είναι λίγο, για να τα αποτυπώσει.
Συνοψίζοντας, παρά τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων (φτώχεια, ασθένειες, έλλειψη υποδομών), οι πρόσφυγες κατάφεραν να ριζώσουν και να οργανώσουν τη νέα τους ζωή. Η εγκατάσταση των Θρακιωτών δεν ήταν απλώς δημογραφική μεταβολή, ήταν καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης της σύγχρονης ταυτότητας της Χρυσούπολης.
